75e Druivenfeesten gepaard met duizelingwekkende terugblik op uitbundig feestgedruis ter ere van de tafeldruif ★★★★☆

Michel Van Mullem
7 uur geleden
3 minuten om te lezen

DRUIVENFEESTEN - In Overijse had men er twee verdiepingen van CC Den Blank voor nodig om ons te laten zien hoe het er de afgelopen 75 jaar aan toe ging op de jaarlijkse druivenfeesten. Wat dan onbegonnen werk leek, werd na drie jaar koortsachtige voorbereidingen realiteit. Wie straks de drukke feesten even wil ontlopen weet waarheen.

Even ontlopen kan best een uur of twee in beslag nemen want '75 jaar Druivenfeesten' is een wervelwind van foto's, getuigenissen, accessoires en herinneringen die haarfijn uit de doeken doet hoe die feesten evolueerden. Er is in die jaren erg veel veranderd, zoveel is zeker. Zwart-wit ruimde plaats voor levende kleuren maar ook de algehele stijl, inhoud, intensiteit. Centraal stonden de Markthal, de druivenkoningin, de wijnprins, de betoverende themastoet met tientallen heuse praalwagens, internationale vedetten en zo kunnen we nog een poos doorgaan. Wie dus beweert dat de feesten gigantischer werden, heeft het aan het verkeerde eind.

Allures

Vroeger bleek iedereen erg doordrongen van dat feest omheen de tafeldruif. Alleen de vrucht zelf al had een waar koninklijk aanzien. Zelf herinneren we ons de uitgebreide tentoonstellingen waar de fraaiste trossen in de schijnwerpers lagen te pronken. En dan vaak 'op een bedje' van een stevig thema. De feesten kregen zelfs nationale allures als je er de foto's op nagaat. Van over het ganse land kwamen politici, televisievedetten en BV's avant la lettre flaneren op de Overijsese pleinen en straten. De koningin werd vervangen door een ambassadrice, kreeg waarempel een auto kado en naast een reis naar het buitenland een hoop kostbare attenties. De ambassadrice krijgt daarentegen een auto voor 1 jaar. Tijden veranderen, alles wordt duurder, en het aantal vrijwillige medewerkers schaarser. Je staat er dan ook van versteld hoe er toch nog enkele dagen wordt gefeest terwijl men vroeger een week lang door de straten trok en de diverse optredens en bals afdweilde. De een hield er een drankprobleem aan over, de andere een lief. De jeugd ging uit de bol en velen onder hen hebben het tot vandaag over de vele bonte avonden met onvervalst plezier en verzet. De laatste feesten kregen de allures van een muziekfestival genre Beleuvenissen of Suikerrock. Ronkende namen krijgen een enorm podium om voor een zee van feestgangers hun repertoire tentoon te spreiden. Aan onze kust zie je diezelfde evolutie. Sponsors staan klaar om al die artiesten gul te ondersteunen. Dat is ook nodig om een sterke affiche te kunnen bieden omdat de gages de pan uit swingen. Voor minder dan Metejoor, Bart Peeters, Milc Inc enzomeer komt men niet meer naar de pleinen. Een soort prestige moet hoog gehouden worden.

Nostalgie

Dit alles is evenzeer het verhaal van de expositie '75 jaar Druivenfeesten'. De ontelbare foto's zijn de stille getuigen van een tijd die nooit meer terug keert. Dit is pure nostalgie die nu oubollig oogt maar jarenlang dienst deed om een gemeenschap onvervalste vreugde te brengen. Eerlijk en welgemeend. De betrokkenen van toen zullen wellicht gedacht hebben dé feesten te hebben uitgevonden. De betrokkenen van nu vinden 'hun' feesten op hun beurt de ultieme. Je staat versteld van het werk dat de samenstellers van '75 jaar Druivenfeesten' de voortbije jaren hebben verzet om tot dit beoogde resultaat te komen. Het is een erg nobel werk geweest. Zinvol en een enorm eerbetoon aan zij die er zovele jaren hun schouders hebben ondergezet. Het zijn er duizenden. Groot en klein. Groen blauw of socialist. Elkeen hebben ze borden gedragen, met vlaggen gezwaaid of onder een reus gekropen. Velen van hen zijn er niet meer. Anderen zijn dan weer opgestaan om met meer gesofisticeerde middelen feesten te bouwen, podia neer te zetten, tapinstallaties operatief te houden. De druif raakte wat op de achtergrond terwijl die al die jaren een uitstekend product bleef. Wie ze ooit at, kan er daarna niet meer over zwijgen. '75 jaar Druivenfeesten' hangt over dit alles een schitterend beeld op. Ga vooral zien en breng er een eresaluut aan alle noeste werkers met een gigantisch hart voor druiven die je nergens anders kan proeven. En die de regio voor jaren op de kaart hebben gezet zonder Ai. Prettige feesten!

(Foto's en repro's © Michel Van Mullem) met dank aan alle fotografen en vormgevers doorheen de jaren. De namen van ieder die van ver of dichtbij betrokken was bij de tot stand koming van deze expositie prijken in een colofon op het eerste expopaneel aan het onthaal)